Mount Meru, klim naar een betere toekomst voor de meisjes in Tanzania

Saskia Bogers

Nog te gaan

Qr
van totaal € 5.000 (109%)

Lieve bekende en onbekende lezers, 

Van 13 maart tot 24 maart gaat een groep van 20 vrijwilligers, waar ik er 1 van ben, een Challenge aan. We gaan Mount Meru, een pittig broertje van de Kilimanjaro beklimmen. Dat doen we om geld in te zamelen voor een project van VSO in Tanzania. Een project om 650 kansarme gezinnen een zetje in de goede richting van een leefbaar leven te geven. Daar is geld voor nodig en wij gaan ons daar voor inzetten. Het wordt een flinke klim, en het wordt ook afzien maar als we met z’n allen 100.000 euro bij elkaar lopen, ziet de wereld er voor die gezinnen een stukje beter uit. Help je mee?

Mijn twee dochters hebben altijd voldoende te eten gehad en op onderwijsgebied alle kansen gekregen. Hetzelfde geldt nu voor hun zoons, 4 jongens die ook alle kansen krijgen iets van hun leven te maken. Ze hebben liefdevolle ouders, er is goede opvang voor de jongste en goed onderwijs voor de oudsten. En… ze hebben altijd een goed gevulde maag.   

 

Dit is allemaal niet zo vanzelfsprekend in Kamachumu, Noord-Tanzania. Daar is onvoldoende goed voedsel, onvoldoende kennis om goed voedsel te produceren. Aan het niveau van het onderwijs wordt door VSO al gewerkt, maar met een leeg maagje is het lastig concentreren op wat de juf vertelt. Als meisje heb je dubbel pech. Onderwijs is voor hen niet belangrijk, en is bij ons het tijdperk ‘Het grootste stuk vlees is voor papa’  voorbij, in Tanzania is dat niet zo. Het meest voedzame eten is wèl voor papa en de broertjes. Wat over is, is voor mama en de meisjes. Dit is een vicieuze cirkel die doorbroken moet worden. Er moet voldoende goed voedsel komen en meisjes moeten dezelfde kansen krijgen. Daar wil ik me graag de blaren op de voeten voor lopen.

Met het geld dat wij ophalen krijgen de kwetsbare gezinnen voorlichting over gezonde en voedzame voeding. Ze worden geholpen met het opzetten van een groentetuintje en krijgen kippen of geiten. Geen eenmalige voedselhulp dus, maar hulp waardoor ze structureel zelf in hun basisbehoeften kunnen voorzien. VSO helpt bij deze verandering. Jij kunt óók bijdragen aan die verandering, door mij te sponsoren bij de Kilimanjaro Mount Meru Challenge 2020. Je krijgt (als je dat wilt) hier ook wat voor terug! Hierover later meer informatie op mijn actie pagina.

Bekijk alle
€ 15 13-02-2020 | 20:04 Voor de heerlijke maaltijd laatst!
€ 20 03-02-2020 | 15:08 dank Do&Sas voor de vriendelijke ontvangst, en natuurlijk voor een betere toekomst Meijsjes
€ 25 01-02-2020 | 20:47 Asante sana voor het lekkere eten!
€ 20 01-02-2020 | 20:32 Bedankt voor het gezellige Meru etentje!
€ 50 01-02-2020 | 15:45
Bekijk alle

Fitbit

22-01-2020 | 10:15  Al jaren heb ik het gevoel dat december bij ons pas half januari voorbij is. Do en ik vieren beiden begin januari onze verjaardagen en plakken dus nog een paar feestjes vast aan de 12e maand van het jaar. De veertiende zijn we klaar voor het nieuwe jaar en kunnen we weer vooruit, kijken naar wat er komen gaat. December is vergeten. Dit jaar was anders. December 2019 vergeten we niet zo snel. Het was  een maand die in het teken stond van de Mount Meru Challenge, de cupcakes, de hausse aan donaties met als hoogtepunt, nèt op de valreep van het nieuwe jaar de toezegging van een gigantisch bedrag, waardoor we door de € 5.000,- grens heen zouden schieten. Maar ook een maand waarin we flink aan de gang moesten met ons nieuwe huis. Een huis waarvan de palen nèt de grond zijn ingerost, maar waarvan we nu al moeten besluiten, waar we leidingen willen hebben en hoe we denken dat onze keuken er uit moet gaan zien.  Do had een dubbele baan. ACM verwachtte hem elke dag in Den Haag en ’s avonds ging hij nog ‘even wat mailtjes doen’ , ‘even iets uitzoeken’ en 14 december helpen met het versieren en inpakken van cupcakes.  Dat hoeft allemaal niet meer en er heerst nu een weldadige rust bij ons thuis. Nou ja, er is nog genoeg te doen. De vlaggetjes, bedankjes, de verplichte vaccinaties, het visum, de paklijst moet eens bekeken worden, en ….. de training in de hoogtekamer kan beginnen. 2x / 3x per week naar Victorie Plaza in Alkmaar om te trainen in een kamer met ijle lucht. Op aanraden van de instructrice van Victorie Plaza ga ik iets doen, waar ik me net zo tegen verzet heb als tegen Facebook. En de trouwe lezer weet hoe dat afgelopen is.  Ik neem een Fitbit. Nooit van gehoord? Ik ook niet, tot gisteren. Fitbit is een ‘activity tracker’ die mijn hele leven gaat ‘monitoren’ zelfs mijn slaap. Hij gaat aan de slag met het meten van de hartslag, houdt hartslagzones in de gaten (heel belangrijk voor een evenwichtige training 😊) en heeft een ‘optische hartslagmeting’. Hij telt stappen, trappen, calorieën, afstanden en kan nog veel meer. Mocht ik het, met dit kleinood om de pols, in mijn hoofd halen even te gaan zitten suffen, dan krijg ik een 'bewegingsherinnering' en er is ook nog zoiets als een 'automatisch stappendoel' (?). Ik kan er mee zwemmen, bootcampen en yoga doen (waar ik nu opeens heel erg naar verlang)  en voor een competitief iemand als ik, is de ‘virtuele tegenstander’ natuurlijk onmisbaar. Als ik ‘mijn geld eruit wil halen’ moet ik al die functies ook gaan gebruiken. Kortom, ik moet aan de bak. Gelukkig geeft het wondertje ook de gewenste bedtijd aan. Als Fitbit mij een beetje doorheeft, dan wordt dat géén latertje.
Lees meer