Mount Meru, klim naar een betere toekomst voor de meisjes in Tanzania

Saskia Bogers
Qr
van totaal € 5.000 (109%)

Lieve bekende en onbekende lezers, 

Van 13 maart tot 24 maart gaat een groep van 20 vrijwilligers, waar ik er 1 van ben, een Challenge aan. We gaan Mount Meru, een pittig broertje van de Kilimanjaro beklimmen. Dat doen we om geld in te zamelen voor een project van VSO in Tanzania. Een project om 650 kansarme gezinnen een zetje in de goede richting van een leefbaar leven te geven. Daar is geld voor nodig en wij gaan ons daar voor inzetten. Het wordt een flinke klim, en het wordt ook afzien maar als we met z’n allen 100.000 euro bij elkaar lopen, ziet de wereld er voor die gezinnen een stukje beter uit. Help je mee?

Mijn twee dochters hebben altijd voldoende te eten gehad en op onderwijsgebied alle kansen gekregen. Hetzelfde geldt nu voor hun zoons, 4 jongens die ook alle kansen krijgen iets van hun leven te maken. Ze hebben liefdevolle ouders, er is goede opvang voor de jongste en goed onderwijs voor de oudsten. En… ze hebben altijd een goed gevulde maag.   

 

Dit is allemaal niet zo vanzelfsprekend in Kamachumu, Noord-Tanzania. Daar is onvoldoende goed voedsel, onvoldoende kennis om goed voedsel te produceren. Aan het niveau van het onderwijs wordt door VSO al gewerkt, maar met een leeg maagje is het lastig concentreren op wat de juf vertelt. Als meisje heb je dubbel pech. Onderwijs is voor hen niet belangrijk, en is bij ons het tijdperk ‘Het grootste stuk vlees is voor papa’  voorbij, in Tanzania is dat niet zo. Het meest voedzame eten is wèl voor papa en de broertjes. Wat over is, is voor mama en de meisjes. Dit is een vicieuze cirkel die doorbroken moet worden. Er moet voldoende goed voedsel komen en meisjes moeten dezelfde kansen krijgen. Daar wil ik me graag de blaren op de voeten voor lopen.

Met het geld dat wij ophalen krijgen de kwetsbare gezinnen voorlichting over gezonde en voedzame voeding. Ze worden geholpen met het opzetten van een groentetuintje en krijgen kippen of geiten. Geen eenmalige voedselhulp dus, maar hulp waardoor ze structureel zelf in hun basisbehoeften kunnen voorzien. VSO helpt bij deze verandering. Jij kunt óók bijdragen aan die verandering, door mij te sponsoren bij de Kilimanjaro Mount Meru Challenge 2020. Je krijgt (als je dat wilt) hier ook wat voor terug! Hierover later meer informatie op mijn actie pagina.

Bekijk alle
€ 25 24-02-2020 | 20:17 Extra steuntje in de rug!
€ 15 13-02-2020 | 20:04 Voor de heerlijke maaltijd laatst!
€ 20 03-02-2020 | 15:08 dank Do&Sas voor de vriendelijke ontvangst, en natuurlijk voor een betere toekomst Meijsjes
€ 25 01-02-2020 | 20:47 Asante sana voor het lekkere eten!
€ 20 01-02-2020 | 20:32 Bedankt voor het gezellige Meru etentje!
Bekijk alle

Het gaat over RISE!!

24-02-2020 | 19:00  Het doel van deze hele Challenge is nièt ‘De Klim’, nièt dat ik  cupcakes leer bakken (wel een plezierige bijkomstigheid!!) maar het RISE project in Kamachumu, en dàt raakte een beetje op de achtergrond. Niet handig, want dát is waar jullie allemaal zo geweldig je bijdrage aan hebben geleverd. Zonder jullie hulp was het niet gelukt. Daarom een verhaal over het project, wat er al bereikt is en waarom er nog zo veel meer moet gebeuren. De eerste VSO’ers die in Kamachumu waren, zagen scholen met klassen van soms meer dan 100 kinderen, weinig of geen lesmateriaal, geen lesplan, frontaal onderwijs, schreeuwende leerkrachten en kinderen die vooral veel na moesten zeggen. De door mijzelf vroeger zo weinig geliefde ‘drills’. (Onderwijsmensen, nu niet in de mail klimmen! Ik vond de drills niet leuk, maar ze waren ongetwijfeld zeer leerzaam !!!!!)  Nu kan ik me heel goed voorstellen dat er in een klas met meer dan 100 leerlingen in de leeftijd van 5, 8 of 10 jaar niet veel anders opzit dan ‘drills’ en schreeuwen om jezelf verstaanbaar te maken. (Ik kon de verleiding eens flink uit te halen, in beduidend kleinere groepen, soms met moeite weerstaan). Maar de leeropbrengst is minimaal. Soms stelde de leerkracht een vraag en de snelste vingertjes gingen omhoog. Antwoord juist? Hup, door met de les. Op deze manier raak je minder snelle kinderen kwijt, en dat was terug te zien in de aantallen die uiteindelijk in de bovenbouw terecht kwamen. 40 tot 50 leerlingen! Er is sinds het begin van het project al veel veranderd. Er is meer lesmateriaal, leerkrachten worden getraind. Het frontaal lesgeven heeft plaats gemaakt voor interactief werken. Niet het interactief zoals wij dat kennen met Ipads of PCs, maar interactief in de betekenis van met elkaar, in groepjes sommen oplossen, of andere opdrachten maken.  In de onderbouw (4,5,jaar) zijn alleen pennen en papier niet genoeg, daar heb je, net als bij onze kleuters ander (meer) materiaal nodig. Ook daar wordt aan gewerkt door RISE. Het eerste project ging van start met 5 basisscholen, 3 VO scholen en 900 boeren die getraind werden in modernste landbouwtechnieken. De boeren kunnen door de nieuwste  methoden en betere zaden goede oogsten binnen halen en de scholen doen het ook goed. Leerlingen die de basisschool haalden, gingen door naar het VO. En de drop-outs?Die lenen af en toe van elkaar een brommer en vervoeren dan tegen betaling iemand van het ene dorp naar het andere. Werk is er niet. De meisjes blijven thuis. Het doel van het RISE programma is het aantal drop-outs te minimaliseren, zodat er kansen zijn voor iedereen. Met de nieuwe aanpak moet dat gaan lukken. Maar het kost tijd.  Waar krijgen de kinderen les? Natuurlijk zou ik graag schrijven dat de kinderen lekker buiten zitten, rondom een boom, heerlijk in de schaduw. Eén en al aandacht voor de juf. Wie kent die mooie plaatjes niet. Misschien is dat op sommige plekken in Tanzania ook wel zo, maar het beeld in Kamachumu is minder idyllisch. De werkelijkheid is dat er scholen staan waarvan de raamkozijnen  voorzien zijn van plastic en soms van niets. Er staan tafeltjes en stoelen in de lokalen, maar soms ook niet en meestal niet genoeg. De vloer is van aarde. In de natte periode modderig. De vloeren van de onderbouwklassen zijn bedekt met gras. De kleintjes zitten allemaal op de grond. Allemaal in uniform, dat dan weer wèl! Zonder uniform, geen school. Over 18 dagen ga ik daar naar toe. Eerst klimmen en dan op bezoek in Kamachumu. Kijken wat er met jullie geld gedaan gaat worden. Ik ga erheen met een blij gevoel en echt heel dankbaar dat er zoveel mensen in onze omgeving zijn die dit project hebben willen steunen. Ik hou jullie op de hoogte. Tutaonana!
Lees meer