Het gaat over RISE!!

24-02-2020 | 19:00

 Het doel van deze hele Challenge is nièt ‘De Klim’, nièt dat ik  cupcakes leer bakken (wel een plezierige bijkomstigheid!!) maar het RISE project in Kamachumu, en dàt raakte een beetje op de achtergrond. Niet handig, want dát is waar jullie allemaal zo geweldig je bijdrage aan hebben geleverd. Zonder jullie hulp was het niet gelukt.

Daarom een verhaal over het project, wat er al bereikt is en waarom er nog zo veel meer moet gebeuren.

De eerste VSO’ers die in Kamachumu waren, zagen scholen met klassen van soms meer dan 100 kinderen, weinig of geen lesmateriaal, geen lesplan, frontaal onderwijs, schreeuwende leerkrachten en kinderen die vooral veel na moesten zeggen. De door mijzelf vroeger zo weinig geliefde ‘drills’. (Onderwijsmensen, nu niet in de mail klimmen! Ik vond de drills niet leuk, maar ze waren ongetwijfeld zeer leerzaam !!!!!)  Nu kan ik me heel goed voorstellen dat er in een klas met meer dan 100 leerlingen in de leeftijd van 5, 8 of 10 jaar niet veel anders opzit dan ‘drills’ en schreeuwen om jezelf verstaanbaar te maken. (Ik kon de verleiding eens flink uit te halen, in beduidend kleinere groepen, soms met moeite weerstaan). Maar de leeropbrengst is minimaal.

Soms stelde de leerkracht een vraag en de snelste vingertjes gingen omhoog. Antwoord juist? Hup, door met de les. Op deze manier raak je minder snelle kinderen kwijt, en dat was terug te zien in de aantallen die uiteindelijk in de bovenbouw terecht kwamen. 40 tot 50 leerlingen!

Er is sinds het begin van het project al veel veranderd. Er is meer lesmateriaal, leerkrachten worden getraind. Het frontaal lesgeven heeft plaats gemaakt voor interactief werken. Niet het interactief zoals wij dat kennen met Ipads of PCs, maar interactief in de betekenis van met elkaar, in groepjes sommen oplossen, of andere opdrachten maken.  In de onderbouw (4,5,jaar) zijn alleen pennen en papier niet genoeg, daar heb je, net als bij onze kleuters ander (meer) materiaal nodig. Ook daar wordt aan gewerkt door RISE.

Het eerste project ging van start met 5 basisscholen, 3 VO scholen en 900 boeren die getraind werden in modernste landbouwtechnieken. De boeren kunnen door de nieuwste  methoden en betere zaden goede oogsten binnen halen en de scholen doen het ook goed. Leerlingen die de basisschool haalden, gingen door naar het VO. En de drop-outs?Die lenen af en toe van elkaar een brommer en vervoeren dan tegen betaling iemand van het ene dorp naar het andere. Werk is er niet. De meisjes blijven thuis. Het doel van het RISE programma is het aantal drop-outs te minimaliseren, zodat er kansen zijn voor iedereen. Met de nieuwe aanpak moet dat gaan lukken. Maar het kost tijd. 

Waar krijgen de kinderen les? Natuurlijk zou ik graag schrijven dat de kinderen lekker buiten zitten, rondom een boom, heerlijk in de schaduw. Eén en al aandacht voor de juf. Wie kent die mooie plaatjes niet. Misschien is dat op sommige plekken in Tanzania ook wel zo, maar het beeld in Kamachumu is minder idyllisch.

De werkelijkheid is dat er scholen staan waarvan de raamkozijnen  voorzien zijn van plastic en soms van niets. Er staan tafeltjes en stoelen in de lokalen, maar soms ook niet en meestal niet genoeg. De vloer is van aarde. In de natte periode modderig. De vloeren van de onderbouwklassen zijn bedekt met gras. De kleintjes zitten allemaal op de grond. Allemaal in uniform, dat dan weer wèl! Zonder uniform, geen school.

Over 18 dagen ga ik daar naar toe. Eerst klimmen en dan op bezoek in Kamachumu. Kijken wat er met jullie geld gedaan gaat worden. Ik ga erheen met een blij gevoel en echt heel dankbaar dat er zoveel mensen in onze omgeving zijn die dit project hebben willen steunen. Ik hou jullie op de hoogte.

Tutaonana!